Siatka szwajcarska

Siatka szwajcarska (szara) oraz siatka diagonalna (czerwona)

Siatka szwajcarska, zwana także jako siatka geobiologiczna lub siatka Hartmanna jest to układ pasm promieniowania kosmicznego, docierających na ziemię. Promieniowanie kosmiczne rozszczepia się na pasma o  szerokości ok. 20 cm, ułożone równoleżnikowo (na osi wschód-zachód) oraz południkowo (północ-południe).

Na szerokości geograficznej Polski odstępy między południkowymi pasmami siatki szwajcarskiej mają szerokość 2 m, zaś między równoleżnikowymi – 2,5 m.  Uważa się, że promieniowanie siatki szwajcarskiej jest mniej szkodliwe od promieniowania pochodzącego z żył wodnych. Należy jednak unikać niektórych miejsc na przecięciach siatki, zwłaszcza jeśli leżą również na obszarze innych zadrażnień, np. żyły wodnej lub smogu elektromagnetycznego z urządzeń elektrycznych, sieci przesyłowych, gniazdek.

Pasma siatki szwajcarskiej mogą być spolaryzowane dodatnio lub ujemnie. Na przecięciach jednakowo spolaryzowanych pasm siatki powstają odpowiednio prawoskrętne lub lewoskrętne pola wirowe. Najczęściej mają kształt koła o średnicy 30 cm. W przypadku przecięcia silniejszych pasm mogą one osiągać rozmiar kilkunastu metrów. Silne lewoskrętne pola wirowe szkodzą znakomitej większości organizmów żywych. Natomiast prawoskrętne pola wirowe są bardzo korzystne dla roślin, zwierząt i ludzi. Określa się je jako miejsca mocy.

Ludzie przebywający dłuższy czas na lewoskrętnych polach wirowych narażeni są na rozmaite schorzenia. Jeśli w takim miejscu stoi łóżko, leżący w nim człowiek źle sypia, ma męczące sny, częściej choruje i trudniej wraca do zdrowia. Zaobserwowano też, że podobnie jak w przypadku promieniowania emitowanego przez podziemne żyły wodne,  lewoskrętnych pól wirowych unika część zwierząt. Inne, jak np. koty, dobrze się w nich czują i chętnie tam przebywają, jeśli energia takiego pola wirowego nie jest zbyt silna.

Na siatkę szwajcarską nakłada się słabsza od niej siatka diagonalna (siatka Currego) – przebiega po przekątnej w stosunku do siatki szwajcarskiej pasmami o grubości ok. 10 cm. Siatka diagonalna ma kształt rombu o bokach ok. 3,8 m. Unikać należy przecięć, zwłaszcza w pasmach wyższego rzędu (co 7. pasmo) i gdy nakładają się na inne promieniowania np. żył wodnych.